Βόλος: Στο δρόμο οικογένεια με τρία παιδιά
Είναι εκείνο το έσχατο σημείο που ο άνθρωπος επιστρέφει κυριολεκτικά στη φύση, όχι βέβαια ως φυσιολάτρης, αλλά ως "κυνηγημένος" ή καλύτερα, για να ακριβολογούμε, ως περιθωριοποιημένος από μια κοινωνία, οι δομές πρόνοιας της οποίας, σε μια ολιγόλεπτη συζήτηση μαζί του, καταρρέουν ως ανεπαρκείς, άσχετα το πόσο ακριβά εδώ και χρόνια τις έχουμε πληρώσει.
Είναι εκείνο το έσχατο σημείο που ο άνθρωπος "κυνηγάει" την τροφή του και που αν δεν βρίσκονταν στο πλευρό του κάποιος πάτερ Αθανάσιος, που λειτουργεί στον Ι.Ν. Αγ. Νεκταρίου, ποιός ξέρει σε ποιά σημεία θα τον οδηγούσε το αίσθημα της συντήρησης του ίδιου και της οικογένειάς του.
Είναι εκείνο το έσχατο σημείο που ο άνθρωπος ξεχνά συναγερμούς, κλειδαριές ασφαλείας και άλλα καταναλωτικά αγαθά, εφόσον προβληματίζεται για τα άκρως απαραίτητα, όπως για το πού θα κάνει την ανάγκη του, που θα πλυθεί και πώς εν τέλει θα ανταπεξέλθει σε ένα σύντομο καλοκαιρινό μπουρίνι.
Και αν όλα αυτά μέχρι πριν λίγα χρόνια εξίταραν την φαντασία, ως απόρροια μιας "survivor" τηλεοπτικής πραγματικότητας, εν έτει 2013 στο Βόλο και πιο συγκεκριμένα στο άλσος "Ελικοδρόμιο", παίρνουν σάρκα και όστα, με χαρακτηριστικά πραγματικού δράματος για μία 5μελη οικογένεια, με τρία μικρά παιδάκια, που εδώ και μια εβδομάδα έχει βρεθεί στο δρόμο όπως αναφέρει το e-volos.gr