Νικολόπουλος: Η εκλογή Μητσοτάκη θα φέρει «εντυπωσιακές εκρήξεις»...
Ο κ. Νικολόπουλος, σε ραδιοφωνικές του συνεντεύξεις, μεταξύ άλλων τόνισε:
«Η εκλογή του Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. έφερε αμέσως πολιτικές αναταράξεις από προαναγγελθείσες αποστασίες από ΠΟΤΑΜΙ και ΠΑΣΟΚ, ενώ αναμένονται και εντυπωσιακές εκρήξεις το προσεχές διάστημα. Η διαγραφή του βουλευτή Λ. Γρηγοράκου από το ΠΑΣΟΚ αποτελεί μόνον μια πρώτη μικρή δόνηση, αφού η τοποθέτηση Αδ. Γεωργιάδη στην αντιπροεδρία θα προκαλέσει μία επικίνδυνη και ίσως απρόβλεπτη μετακίνηση των τεκτονικών πλακών στα έγκατα του πολιτικού συστήματος.
Με την εκλογή του στην ηγεσία της ΝΔ ο κ. Μητσοτάκης μπαίνει στο παιχνίδι των μεταγραφών, με τη διαφορά, όμως, ότι το ενδιαφέρον του στρέφεται περισσότερο προς συγκεκριμένα πρόσωπα, του Σημιτικού καθεστώτος και της νεοταξικής χορείας των εθνομηδενιστών και αντικληροεκκλησιαστικών, καθώς επίσης γίνεται φανερό πως η "Βενιζελική πτέρυγα", που επ’ ουδενί δέχεται συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ βρήκε διέξοδο στην εκλογή Μητσοτάκη και προετοιμάζει το έδαφος της σύγκλισης.
Μέρα με την μέρα γίνονται γνωστά τα κατά τόπους "Βενιζελικά" στελέχη που συνέδραμαν στην επικράτησή του. Θέλουν να κρυφτούν αλλά η ανυπομονησία και η χαρά δεν τους αφήνουν... Βλέπουμε πέραν του διαγραφέντος Λ. Γρηγοράκου, με ένθερμο τρόπο εκφράζεται για τον νέο πρόεδρο της ΝΔ και η Εύη Χριστοφιλοπούλου, ενώ ο Ανδρέας Λοβέρδος, του τηλεφώνησε για να τον συγχαρεί ως παλαιός φίλος του και ετοιμάζεται ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος, που "γέρνει" ευκολότερα πάντως προς τα δεξιά.
Και από το ΠΟΤΑΜΙ κοντά βρίσκονται ο Γιώργος Αμυράς, ο οποίος μαζί με τον Μητσοτάκη ένιωσαν την ίδια περηφάνια για το σύμφωνο συμβίωσης και ήρθαν ακόμη κοντά μετά την τοποθέτηση, από τον Μητσοτάκη του Ν. Γεωργιάδη-υπέρμαχου των ομοφυλοφίλων- ως γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού.
Πληροφορίες φέρνουν και τον Μουσουλμάνο Βουλευτή Ροδόπης Ιλχάν Αχμέτ, που είχε εκλεγεί πρώτη φορά βουλευτής με την ΝΔ το 2004, προτού μετακινηθεί στη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη και στη συνέχεια στη ΔΗΜΑΡ. Εδώ δεδομένη θεωρείται και η (συγγενής της οικογένειας Μητσοτάκη) Αντιγόνη Λυμπεράκη, ήταν βουλευτής του Ποταμιού την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο».
Και συνέχισε επισημαίνοντας: «Μαζί με την ιδεολογική μετατόπιση στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό ενεργοποιείται πάλι το κοινωνικό ηφαίστειο, κατά κύριο λόγο εξαιτίας του Ασφαλιστικού, αλλά και του Αγροτικού που πρόκειται να ακολουθήσει. Τα πολιτικά χαρακτηριστικά του νέου προέδρου και των πολιτικών συμμάχων του, δηλαδή η εμμονή στις ανάλγητες και αδιέξοδες υφεσιακές μνημονιακές πολιτικές, οριστικοποιούν το διαζύγιό με κοινωνικές ομάδες που ήδη δεινοπαθούν από την κρίση, αλλά και με όσους πολίτες πρόκειται στο μέλλον να υποστούν τις δυσβάσταχτες συνέπειές της.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άλλωστε δεν κρύβει την πρόθεσή του να προσαρμόσει το ιδεολογικοπολιτικό στίγμα Ν.Δ. στις δικές του θέσεις, που κινούνται σε κεντρώα, νεοφιλελεύθερου τύπου, κατεύθυνση. Τις οποίες όπως όλοι γνωρίζουν είχε εφαρμόσει ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης στην κυβέρνηση Σαμαρά -δίχως να "βάλει νερό στο θανατηφόρο μνημονιακό κρασί" του. Επίσης, δεν θεωρείται τυχαίο ότι στο πλευρό του τάχθηκαν πριν και μετά τη νίκη του κλασικοί νεοφιλελεύθεροι, όπως οι Θ. Τζήμερος, Θ. Σκυλακάκης και Στ. Μάνος, η απήχηση των οποίων στην ελληνική κοινωνία έχει καταγραφεί σε σχεδόν μηδενικά ποσοστά.
Φυσικά την ώθηση στον Μητσοτάκη για να κερδίσει την ηγεσία ενός κόμματος εξουσίας όπως η ΝΔ, ήταν η ασκούμενη πολιτική από την κυβέρνηση της ΝΔ.
Ανεξαρτήτως, όμως, των Μητσοτακικών απόψεων ο νεοφιλελευθερισμός κατανοήθηκε πολύ καλά από την κρίση που άφησε πίσω της η Θάτσερ και η κρίση που μαστίζει σήμερα τις Η.Π.Α., οι οποίες διεσώθησαν από τη χρεοκοπία ύστερα από πολυχρόνια και δραματική συμφωνία μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων (τώρα επί Ομπάμα), όπου αποφασίστηκε η έκδοση νέου χαρτονομίσματος ποσού 2,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Και μιλάμε για την πρώτη οικονομική δύναμη του πλανήτη.
Όσοι μάλιστα μεγαλώσαμε με τα νάματα του κοινωνικού φιλελευθερισμού και του κρατικού παρεμβατισμού που ακολούθησε ο Κώστας Καραμανλής, έχουμε κατανοήσει ότι πράγματι η οικονομία της αγοράς, πρέπει να περιφρουρηθεί ώστε να μην εξαφανίσει, με την ανεξέλεγκτη σαρωτική και άπληστη δύναμή της, τις χαμηλές εισοδηματικές ομάδες του πληθυσμού μας, ακόμα και αυτά τα ίδια τα κράτη και το δημόσιο συμφέρον.
Εάν νομίζουν κάποιοι ελάχιστοι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού, κάποιοι Μπάμπηδες και "Πρωτοψάλτες", ότι εμείς ως Ελλάδα δηλαδή, μία ελάχιστη πληθυσμιακή και ασήμαντη οικονομικά χώρα, είναι δυνατόν να τιθασεύσουμε τις Αγορές, το Δ.Ν.Τ. (εργαλείο των αγορών), τους Οίκους Αξιολόγησης κ.λ.π. όργανα της Παγκοσμιοποιημένης Οικονομίας, πλανώνται πλάνην οικτράν».
Ο Νίκος Νικολόπουλος κατέληξε τονίζοντας εμφαντικά: «Η αλήθεια είναι ότι, στο απευχόμενο σενάριο της πρωθυπουργοποίησής του, οι Έλληνες θα νοιώσουμε στο πετσί μας ότι για τον Μητσοτάκη, δεν υπάρχουν σταθερές, κεκτημένα εργασιακά ή ασφαλιστικά ή ακόμα και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα.
Έτσι και αλλιώς πάντως το ερώτημα, "μικρή και νεοφιλελεύθερη ή Μεγάλη Λαϊκή Δεξιά", θα το απαντήσει ο λαός και όχι οι ύποπτοι και αναξιόπιστοι δημοσκόποι. Άλλωστε αυτό συνέβη σ’ όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις».