Απίστευτα πράγματα
Δηλαδή, για να καταλάβουμε το μέγεθος του βιασμού, οι εργαζόμενοι αυτοί όχι μόνο θα έβλεπαν κάποιον να έχει βάλει χέρι, με το έτσι θέλω, στις αποταμιεύσεις όλης της ζωής τους, αλλά –το πιθανότερο- θα έμεναν ΚΑΙ απλήρωτοι στο τέλος του μήνα. Εκτός πια κι αν μιλάμε για καμιά επιχείρηση που διαθέτει τόσο απύθμενο αποθεματικό, που ΚΑΙ το 10% μπορεί να χάσει και να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις της στο τέλος του μήνα. Πόσες τέτοιες επιχειρήσεις υπάρχουν; Μετρημένες στα δάχτυλα των χεριών;
Αρα, τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς τους ανθρώπους, τους κατακαημένους τους Κύπριους; Τους ληστεύουν, τους βιάζουν, τους αφήνουν απλήρωτούς… Περιμένουμε να πούνε «φταίμε κι εμείς για την κατάντια των τραπεζών», «φταίμε κι εμείς για την οικονομία μας», «φταίμε κι εμείς που τσαντίστηκε η Μέρκελ», να ανασκουμπωθούν και να το ρίξουν στη δουλειά για να σώσουν το νησί και να πληρώνουν –ες αεί- τη Γερμανία;
Αλλα ας υποθέσουμε ότι, όντως, οι Κύπριοι αντιδρούσαν έτσι. Εχει κανείς αμφιβολία ότι ο βιασμός δε σταματάει εδώ; Εχει κανείς αμφιβολία ότι όσο περισσότερα «ναι» λες στη Μέρκελ τόσο περισσότερο θα σε στριμώχνει στη γωνία; Όπως έκανε –και κάνει, για να μην ξεχνιόμαστε- και με τους Ελληνες. Διότι, αδέλφια Κύπριοι, ακούστε κι εμάς που το βλέπουμε το έργο τόσα χρόνια. Δεν πρόκειται να σταματήσει εκεί. Αν σκέφτεστε «εντάξει, να το πιούμε αυτό το πικρό ποτήρι, αλλά να ξεμπλέξουμε μια και καλή», πλανάστε. Σας κοροϊδεύουν. Η Μέρκελ και η παρέα της δεν πρόκειται να σταματήσει εκεί. Μην ακούτε τα παπαγαλάκια που λένε «σε ένα χρόνο, ποιος θα θυμάται το κούρεμα;». Θα το θυμόμαστε όλοι εμείς. Και θα το θυμόμαστε πολύ καλά, γιατί στο μεταξύ θα έχει γίνει κι άλλο κούρεμα. Μην πω ότι θα έχουν γίνει κι άλλα κουρέματα. Σιγά μη μείνουν στο 10%. Για 40% δε μίλησε ο ίδιος ο Αναστασιάδης; Τόσο θέλουν. Και δε θα σταματήσουν αν δεν το πάρουν όλο.
Κάνε στη σελίδα του blog στο facebook!
Κάνε στη σελίδα του blog στο twitter!