O κατά συρροή δολοφόνος της Βαλτιμόρης που έκανε μπιφτέκια τα θύματά του και τα πουλούσε
Τη δεκαετία του 1990 τρομοκράτησε τη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ, ένας κατά συρροή δολοφόνος, ο οποίος σκότωνε και διαμέλιζε εκδιδόμενες και άστεγους, και σε ορισμένες περιπτώσεις μετέτρεπε τα ανθρώπινα απομεινάρια σε μπέργκερ και τα πουλούσε σε ανίδεους πελάτες ως μέρος ενός διεστραμμένου παιχνιδιού.
Ο Τζο Μέθενι, ηλικίας 62 ετών, κρίθηκε ένοχος για τις δολοφονίες δύο γυναικών στα μέσα της δεκαετίας του 1990, αλλά παραδέχτηκε ότι είχε αφαιρέσει τη ζωή τουλάχιστον 10 ανθρώπων. Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι ο Μέθενι κυνηγούσε ευάλωτες γυναίκες, τις οποίες βίαζε και χτυπούσε, πριν τις κατακρεουργήσει για δική του ευχαρίστηση.
Μετά τη σύλληψή του, ο δολοφόνος, που περιστασιακά είχε το παρατσούκλι «μικροσκοπικός» παρά το σημαντικό μέγεθός του, ομολόγησε ότι ήταν «ένα πολύ άρρωστο άτομο» που αντλούσε ενθουσιασμό και συγκίνηση από τη ζωή του ως κατά συρροή δολοφόνος. Όταν οι διωκτικές αρχές πλησίασαν τον ογκώδη εργάτη ξυλείας προετοιμάστηκαν για αντίσταση, αλλά συνάντησαν έναν εκπληκτικά υπάκουο ύποπτο. Ο Μέθενι παραδέχτηκε ανοιχτά ότι επιτέθηκε σε δύο άστεγους άνδρες με τσεκούρι, αν και δεν κατηγορήθηκε λόγω ανεπαρκών αποδεικτικών στοιχείων.
Ο Μέθενι επινόησε ένα ανατριχιαστικό σύστημα για να πουλήσει τη σάρκα των θυμάτων του λίγο μετά τη δολοφονία τους. Σε μια υποτιθέμενη διαδικτυακή ομολογία, περιέγραψε λεπτομερώς πως αποθήκευε ανθρώπινο κρέας σε έναν καταψύκτη, σε μία κυνική ομολογία σαν να είχε μόλις πάει στο σούπερ μάρκετ για ψώνια.
Στη συνέχειας ισχυρίστηκε «άνοιξε ένα μικρό ανοιχτό περίπτερο βοείου κρέατος».
Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι το κείμενο γράφτηκε από τον ίδιο τον δολοφόνο, αντικατοπτρίζει παράξενα τις φρικιαστικές επιχειρηματικές μεθόδους του Μέθενι. Σημείωσε πως «κανείς δεν μπορεί να πει τη διαφορά» μεταξύ χοιρινού κρέατος και ανθρώπινης σάρκας μόλις αναμειχθούν μαζί.
Κατά τη διάρκεια των δολοφονιών, ο δολοφόνος κράτησε χαμηλό προφίλ, κατοικώντας σε ένα τρέιλερ στις εγκαταστάσεις μιας εταιρείας στη νότια Βαλτιμόρη.
Τον Δεκέμβριο του 1996, η αστυνομία ανακάλυψε τα λείψανα δύο γυναικών και λίγες μέρες αργότερα οδηγήθηκε στη σύλληψη του. Όπως συμβαίνει συχνά με τους κατά συρροή δολοφόνους, δεν υπήρχαν επαρκή συγκεκριμένα στοιχεία για να κατηγορηθεί και για τους 10 φόνους που είχε ομολογήσει.
Ο δολοφόνος ισχυρίστηκε ότι τα φρικτά εγκλήματά του προήλθαν από τραύμα, που τροφοδοτήθηκε από θυμό προς τη φίλη του που τον είχε εγκαταλείψει. Η ανατροφή του ήταν σκληρή - ο πατέρας του ήταν αλκοολικός και αναγκάστηκε να βλέπει τη μητέρα του να παλεύει μόνη της να στηρίξει την οκταμελή οικογένειά τους.
Η μητέρα του αφηγήθηκε πώς έχασαν την επαφή, αφού κατατάχθηκε στο στρατό στα 19 του το 1973, λέγοντας ότι το χειρότερο πράγμα που του συνέβη ποτέ ήταν τα ναρκωτικά.
Ο κρατούμενος βρέθηκε νεκρός από δύο σωφρονιστικούς υπαλλήλους το 2017.